Restschulden en aansprakelijkheid van Nederlandse hypotheekverstrekkers.

Restschuld

Ingezonden brief door Sven Ake Hulleman

’s-Gravenhage, 1 april 2017,
Betreft: restschulden en aansprakelijkheid van Nederlandse hypotheekverstrekkers.
Geachte Nederlandse Vereniging van Banken, en haar leden, in het bijzonder de vier grootbanken ABN-Amro, Rabobank, ING en SNS Bank,
Alsmede open brief aan Tweede Kamerleden, en pers.
Hypotheekverstrekkers in Nederland staan aan de basis van de zeepbel in de huizenmarkt. Dit heeft geleid tot veel mensen met restschulden of potentiele restschulden.
Deze stelling wordt door ons sinds oktober 2012 aangedragen. Tot op heden is dit niet erkend. Noch politiek noch gerechtelijk (die wijzen steeds naar elkaar), maar vooral: met grote weerstand van de hypotheekverstrekkers. Deze brief geeft u wellicht een ander en dieper inzicht.
In Nederland komen nog steeds heel veel mensen met hun huizen in de problemen, en onze economie heeft nog steeds last van de gevolgen van de huizenmarkt-zeepbel en de vier (feitelijke) faillissementen van banken in Nederland (DSB failliet, ING, ABN en SNS opgekocht of staatssteun). Wie spreekt over de huizenmarkt vergeet dikwijls dat de huizenmarkt volledig wordt gemaakt en gebroken door de financieringsmarkt. Geen leningen? Dan (bijna) geen huizenkopers! Die perverse afhankelijkheid is sinds 1971 tot gruwelijke proporties gegroeid.
afm-wil-huiseigenaren-meer-gaan-aflossen
Een opleving van de huizenmarkt en de economie is nonsens, simpelweg omdat de oude problemen sinds 2009 nog niet zijn opgeruimd. Zowel op economisch als moreel niveau hebben we werkelijk niets geleerd. De perverse financiële sector die wettelijke regels omzeilt en politiek probeert te corrumperen, blijft momenteel het recht ontlopen. (Met als goede voorbeelden minister Blok voor wonen, na een carrière bij ABN-Amro, hij bouwde de zeepbel en zorgde daarna dat zijn vrienden buiten schot bleven. Gerrit Zalm bij DSB en ABN-amro, Jan-Peter Balkenende bij ING en vele anderen).
Hoeveel schandalen met vervalste handtekeningen, woekercontracten en rentederivaten er ook boven water komen, onze samenleving laat zich structureel ontwrichten door degenen die proberen een failliet systeem overeind te houden. Het treurige is dat veel bankmedewerkers niet begrijpen dat ze bezig zijn hun eigen samenleving te vernielen.
– Een grote groep burgers komt onnodig in overige financiële problemen. En daarna in de voor de overheid dure schuldsanering.
– Een groep hiervan verdwijnt uit het zicht doordat de wet BRP deze mensen ook uitschrijft uit Nederland.
– Een groep hiervan verplaatst het probleem naar de toekomst door (gedwongen) restschulden te herfinancieren.
– Een andere groep wordt gevangen gezet en gehouden in onverkoopbare huizen.
Over het algemeen hanteren banken de angst van mensen om hun huis te verliezen als drukmiddel. Iedereen die met de bank te maken krijgt ervaart die druk en die angst. Een belangrijke reden voor het bellen met de zelfmoordhulplijn is: financiële problemen.
De opmerking van schrijvers als Joris Luyendijk dat het systeem aangepakt moet worden is ook niet volledig. Het systeem bestaat en overleeft bij de gratie van zijn uitvoerders. Dus zowel het systeem wijzigen als de verantwoordelijke individuen aanpakken is de enige remedie om het angst-regime van de financiële sector te vervangen door een humanere variant. Een oplossing die voor alle betrokkenen beter is. Mits zij medemenselijkheid als hoogste waarde erkennen, en niet hun failliete systeem, wat op alle fronten ‘waardeloos’ is.
De gangbare gedachte is: als je schulden maakt dan moet je die betalen. Echter daarmee kijkt men micro, terwijl voor iedere micro-dossier in de Nederlandse woningmarkt geldt: de schade is macro veroorzaakt (zie onderstaande drie citaten). Tot op heden zien overheden en rechtbanken nog steeds niet in dat er direct verband tussen de twee bestaat.
Als je echter aan bankmedewerkers diepere vragen stelt, dan zegt men: daar geven we geen antwoord op, of: dat is niet relevant.
Ook bankmedewerkers schuwen een waarheid die zij zelf kennen. Maar die erkennen is niet mogelijk want dan staat hun eigen baan op de tocht. Bij ons aangesloten zijn ook oud-bankiers en securitisatie-bouwers die kunnen aangeven en uitleggen hoe het systeem op macro-niveau op micro-niveau schade veroorzaakt. Wij zijn altijd beschikbaar voor een gesprek waarin we graag antwoorden willen op vragen, maar vooralsnog hullen banken en politici zich in rhetorisch stilzwijgen. Althans, er zijn ook bankiers die ronduit aangeven dat zij de schade hebben veroorzaakt. Heemskerk van de Rabobank en Dekkers van Van Lanschot en zo nog enkele. Tot op heden slaan rechtbanken geen acht op deze stukken.
Waar het op neerkomt:
tussen 1996 en 2008 steeg de hypotheekschuld van 128 miljard euro naar 680 miljard euro. Een vervijfvoudiging. Hadden banken ineens zoveel meer geld om uit te lenen? Nee, ze hadden een nieuwe truc: off book transactions. De verstrekte lening werd opgeknipt, verzekerd, verpakt en doorverkocht. De bank liep geen enkele risico meer en had dezelfde dag z’n geld terug.
De klant en zijn handtekening waren ineens het hoofdproduct geworden voor de bank. Een klant was door te verkopen. Dus: zoveel mogelijk leningen verstrekken, zoveel mogelijk producten bouwen. En dus: de vraagzijde stimuleren, met als gevolg, stijgende prijzen en de komst van het piramidespel. De basis van de bullmarkting van Wall-street. Nu ook verkrijgbaar in Nederland !
We doen een bescheiden greep uit de vele bewijzen die er zijn voor de verantwoordelijkheid en derhalve aansprakelijkheid van de hypotheekverstrekkers.
1. De Tijdelijke Kamercommissie der Tweede Kamer is volstrekt duidelijk over de positie van de consument in het piramidespel van de banken:
– voor de woonconsument vormden de financieringsproducten een black box, (dus geen eenvoudig en transparant product!).
– over de hypotheekverstrekkers wordt geconcludeerd dat hypotheekverstrekkers en de partijen in het bouw- en grondproces de steeds stijgende winst onderling hebben verdeeld. De woonconsument had geen invloed op en inzicht in dit proces.
2. De Nederlandsche Bank is ook volstrekt duidelijk:
– financiële innovaties hebben een belangrijke katalyserende rol gehad in de zucht naar hoger rendement in het financiële systeem.
– De innovaties zijn ingezet om regelgeving te omzeilen en risico’s te verhullen, alles om meer winst te maken.
– dit verdienmodel heeft geleid tot excessen, zoals het ontwijken van kapitaaleisen en het opschroeven van de winst.
– partijen in een CDS-contract komen een soort van verzekeringsrisico overeen, waarbij de verzekerde een periodieke premie aan de verzekeraar betaalt. Die premie wordt doorbelast aan de hypotheekgevers (de klanten).
3. De Europese Commissie: Brussels, 10.4.2013
The Netherlands is experiencing macroeconomic imbalances, which deserve monitoring and policy action. In particular, macroeconomic developments regarding private sector debt and deleveraging pressures, also coupled with remaining inefficiencies in the housing market deserve attention. Although the large current account surplus does not raise risks similar to large deficits, the Commission will also continue monitoring the developments of the current account in the Netherlands.
More specifically, rigidities and distortive incentives have built up over decades to shape house financing and sectorial savings patterns. Balance sheets of financial institutions became heavily geared towards housing finance, as households leveraged up against housing wealth reducing the pool of domestic savings not earmarked for pension savings. In parallel, since the mid-1990s non-financial corporations moved into a structural savings surplus. This has resulted in a substantial and persistent current account surplus going hand-in-hand with a high level of both gross household debt and household assets. At the current juncture, feedbacks from the housing market to the real economy, notably through negative wealth and confidence effects, are weighing on economic activity.
Nogmaals:
Wij roepen de leden van de NVB, hypotheekverstrekkers in Nederland, op om hun verantwoordelijkheid te nemen, en hun aansprakelijkheid te erkennen. Dit is zowel economisch als moreel voor hen raadzaam.
De menselijke en structurele oplossing zou zijn: kwijtschelding van restschulden na een verkoop van woningen met beter overleg tussen hypotheekverstrekker en klant of, van de kant van de politiek, het angelsaksische bankmodel laten aansluiten met een angelsaksisch insolventiemodel, namelijk een schuldsanering van drie maanden.
Deze brief is als algemene aansprakelijkheidsstelling te lezen voor het macro-economische gedrag van Nederlandse hypotheekverstrekkers en de overheid. In casu met betrekking tot het verstrekken van geldleningen aan uw honderdduizenden cliënten. Van diverse door u benadeelden zult u deze email ook ontvangen.
Mocht u voor hen van wie u deze email ontvangt, een deugdelijke oplossing willen zoeken (buiten uw beleidslijn: betalen, of op water een brood middels een inkomsten-lastenformulier) neemt u dan contact met hen op, of zoekt u contact via hun advocaat naar wie zij u zullen doorverwijzen:
mr. F.E. Boonstra,
per email op fe.boonstra@advoconsult.nl
Hoogachtend,
Mr. S.P.X. Hulleman
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s